نیایش

خدایا! از آنچه از تو دورم می کند، دورم کن! خداوندا! مرا گرفتار عذابی مگردان که پیامد اعمال بدم باشد. خدایا! کاری کن تا دستم به کاری ناروا مشغول نگردد، تا پایم به راهی ناروا نرود، تا نگاهم به چیزی ناروا دوخته نگردد، تا زبانم به سخنی ناروا گویا نباشد. خدایا! سرچشمه ی همه ی زیبایی ها تویی، مرا از زیبایی مخلوق خود بی نیاز بگردان تا افلاک را به خاک نداده باشم. خدایا! همواره زبانم را به ذکر خود گویا بدار. خدایا! صاحب جان و تن من تویی، توفیقی بده تا تن و جانم در خدمت تو باشند. خدایا! مرا از همصحبتی آنان که همصحبت تو هستند بهره مند بگردان! خدایا! از نزدیکی به آنان که به دوری از تو شاد اند، بی نیازم کن. خدایا! بزرگی تو بیش از آن است که در کلام من بگنجد، به بزرگی خود بر زبان قاصرم ببخش! خدایا! من مدام به تو نیاز دارم و تو مدام از من بی نیازی. خدایا! به حق آنان که پاک از دنیا رفتند،‌ کاری کن تا ناپاک از دنیا نروم. خدایا! به صفای دل آنان که تنها تو را پرستیدند و تنها با تو ماندند، مگذار بی تو بمانم. خدایا! خود ناتوانم و توان دیدن ناتوان تر از خود را ندارم. خدایا! ناتوانی را اسیر توانگری مگردان! خدایا! تو سرپرست بی سرپرستانی،‌ پناه بی پناهانی و کس بی کسانی. من بی سرپرستم،‌ بی پناهم، بی کسم. خدایا! مگذار برای رسیدن به لذتی آنی، عذابی ابدی را به جان خریده باشم. خدایا! آنان که پدری و مادری ندارند، تو را دارند. خدایا! به حق یتیمانی که به امید تو رها شده اند، سایه ی لطفت را از سرم کم مکن!